Hoe lees je een yoghurt-etiket?

Dit artikel is geschreven voor het magazine ‘Vork, prikken in de voedselketen’.

Etikettering

Waar ligt de grens van de verantwoordelijkheid van de producent en waar begint je eigen verantwoordelijkheid. In principe zijn consumenten zelf verantwoordelijk voor het veilig bewaren en bereiden van etenswaren en moeten ze zelf rekening houden met de eventuele aanwezigheid van allergenen. Maar heeft de producent ook een zorgplicht? Moet hij de consument voorlichten over de juiste manier om voedsel te bewaren en te bereiden en over de mogelijke risico’s?

Slank en langer leven?
Lees: Gezond & Blij zonder diëten!

Meer dan 1000 mensen gingen je voor!

Voedingsinformatie

Deze en andere vragen zijn weer actueel geworden met het van kracht worden van een nieuwe Europese verordening voor voedingsinformatie in december 2014 (EU nr. 1169/2011). Doel van de verordening is om consumenten beter voor te lichten en onduidelijkheden over voedingswaarde, herkomst en eventuele allergiereacties te voorkomen.

Vanzelfsprekend heeft de verordening veel impact gehad op de verpakkingen van voedingsmiddelen. Omdat de uitbreiding sinds december ook geldt voor niet-voorverpakte levensmiddelen krijgen ook slagers, bakkers, cateraar, restaurants, cafetaria’s, shoarmazaken, sportverenigingen en zorginstellingen ermee te maken.
Producenten moeten voortaan letten op de volgende vernieuwingen:

  • artikel Ay Lin Kho etiket yoghurt-Je moet duidelijk leesbare letters gebruiken met bepaalde lettergroottes.
  • Je moet elk ingredient dat een allergie kan veroorzaken in hoofdletters of vetgedrukte letters vermelden; er is een lijst van veertien gedefineerde allergenen.
  • De term ‘kan bevatten’ slaat op de onbedoelde aanwezigheid van kleine hoeveelheden allergenen, als gevolg van kruisbesmetting in het productieproces en mag je op vrijwillige basis gebruiken.
  • De benaming natrium moet de producent vervangen worden door zout (je moet dan het totale natriumgehalte vermenigvuldigen met 2,5).
  • Producenten moeten de zeven voedingsstoffen in een voorgeschreven volgorde weergeven: energie; vetten, waarvan verzadigde; koolhydraten, waarvan suikers; eiwitten en zout. Aanvullende voedingswaarden, zoals enkelvoudig onverzadigde vetten, meervoudig onverzadigde vetten, polyolen, zetmeel, vezels, vitaminen en mineralen kunnen worden toegevoegd.
  • Cholesterol en transvetzuren mogen niet in de
    voedingswaardetabel geëtiketteerd worden, omdat over de manier waarop dat moet gebeuren nog geen overeenstemming is bereikt.
  • Voor rundvlees, honing, verse groenten en fruit en olijfolie moet het land van oorsprong of de plaats van herkomst worden vermeld.

 

Eigen verantwoordelijkheid

De vraag is of het nieuwe etiket duidelijkheid schept bij de consument en dan met name over de vraag hoe ver de aansprakelijkheid van de producent reikt. Of anders gezegd, waar ligt de grens van je eigen verantwoordelijkheid als consument? Wie is er verantwoordelijk als iemand ziek wordt na het eten van een maaltijd of een product? Ligt dat aan het product of aan onjuiste handelingen van de consument.
Anders dan bij eerder genoemde voedselschandalen zijn er betrekkelijk weinig zaken die zich hebben voorgedaan op het grensvlak van de respectievelijke verantwoordelijkheden van producent en consument.

Vaak worden ze niet gemeld door onwetendheid aan de kant van de consument. Je krijgt buikpijn of je wordt ziek, maar je weet niet precies waar het aan ligt. Het komt ook voor dat de consument wel klaagt, maar de producent de zaak in der minne schikt – buiten de rechtbank en buiten de publiciteit. Geen enkel bedrijf wil dat zijn naam negatief in de media komt. Uiteindelijk is het een vervelende lange procedure waar niemand in verwikkeld wil raken.

???????????????????????????????Een compromis sluiten lijkt dan voor de hand liggend, zoals blijkt uit het geval van een salmonellavergiftiging als gevolg van een ijsje. Die had kunnen leiden tot een schadevergoeding €3000, ware het niet dat producent en consument een compromis sloten. Misschien maar goed ook, want je moet maar net kunnen bewijzen dat het ijsje de ziekmaker is en niet het broodje dat je ervoor hebt gegeten.

Ben je uiteindelijk assertief genoeg om het te melden dan moet je nog veel geduld hebben en sterk in je schoenen staan om er mee door te gaan.

“Yoghurt met een appel,
dat krijg ik als ontbijt,
omdat jij weer lijnen wil,
raak ik mijn kilo’s kwijt.
Eet meer yoghurt, fruit en groenten, mager vlees,
geen vette friet of hamburger.
Wees verstandig, beste burger, eet gezond.”
Lees voor meer gedichtjes verder op: 001gedichten.nl